فرافکنی و سفر روح(قسمت 2)

فرافکنی و سفر روح

روش دیگر برای فرو رفتن در خلسه شمارش اعداد به صورت معکوس می باشد.برای این منظور شروع به شمارش معکوس از شماره صد کنید.در این حال به خود تلقین کنید که (من احساس آرامش و راحتی می کنم ...جسم و ذهن من کاملا رها شده است...از شماره صد معکوس می شمارم تا به عدد یک برسم...با هر شمارش معکوس به حالت خلسه فرو می روم....خلسه من یک خلسه مثبت است..)به یاد داشته باشید که برای شمارش معکوس اعداد دقت زیاد به خرج ندهید.اگر احتمالا شمارش،اشتباه یاجا به حا شود اشکالی ندارد.همچنین لزومی ندارد که شمارش راتا عدد یک ادامه دهیم.اگر در اواسط شمارش و یا در هر جای دیگر آن به حالت خلسه فرو رفتید شمارش می تواند متوقف گردد.یک روش دیگر برای حصول خلسه تجسم گوی بلورین است.برای این منظور یک گوی سفید را مجسم کنید که در فضای بالای سرتان معلق است.در ذهنتان روی گوی سفید تمرکز بگیرید و به خودتان بگویید(من شماره 3 را روی گوی بلورین می نویسمو به آن نگاه می کنم تا خلسه ام کاملا عمیق شود)حال این کار را انجام دهید.اعداد را به هر رنگی که بخواهید می توانید روی گوی بلور بنویسید.با این کار آرامش و رهایی شما عمیق و عمیق تر می شود.برای عمیق تر شده خلسه می توانید همین کار را دوباره تکرار کنید.

مرحله سوم:

در این مرحله باید کالبد فیزیکی و حواس پنج گانه ی خود را فراموش کنیدبرای رسیدن به این منظور باید آرامش و خلسه شما عمیق تر گردد.برای این کار می توتنید در حالی که چشمانتان بسته است به صورت مستقیم به فضای تاریک پشت پلک چشمانتان نگاه کنید.یک فضای تاریک و خالی می بینید.در این فضا مستقیم به سمت جلو بروید.در این حالت ممکن است الگوها و حالت های مختلف نور را ببینید.از کنار آنها بگذرید و همچنان به سمت جلو بروید.در این حال کالبد فیزیکی خور را از یاد خواهید برد و دیگر آن را احساس نمی کنید.حواس پنچ گانه شما مسدود شده دیگر محرک های مختلف را دریافت نمی کنید.شما در یک خلاء قرار گرفته اید که فقط محرک های فکر برای شما قابل دریافت است.شما برای فرافکنی آماده هستید.

مرحله چهارم:

به حالت ارتعاش و لرزش وارد شوید.این حالت ارتعاش مهمترین و همچنین مهمترین بخش این تکنیک می باشد.بسیاری از آنهایی که تمرین های فرافکنی را انجام می دهند ارتعاش و لرزش را در اولین تجربه فرافکنی با یاد می آورند.ارتعاش ها می تواند شبیه تجربه برق گرفتکی با ولتاژ کم در زمان کوتاه باشد.این ارتهاش ها به دلیلتلاش مالبد اختری برای ترک کالبد فیزیکی می باشد.به خودتان تلقین های ذهنی دهید که کالبد اختریتان در حال بلند شدن و بالا آمدن است.این تلقین ها را تکرار کنید.بیان تلقین ها می تواند به زبان و یا به دل و در ذهن باشد.به طور کلی برای تلقین ها از جملات کوتاه و مختصر و مفید استفاده کنید.برای مثال می توانید به خودتان بگویید:کالبد اختری من در حال ارتعاش است...کالبد اختری من در حال جدا شدن از مالبد فیزیکی است...کالبد اختری من جدا شده و به سمت بالا می رود...

یک نقطه به فاصله 30سانتیمتری در بالای پیشانیتان تجسم کنید.سپس این نقطه را به صورت ذهنی تا فاصله 180 سانتیمتری ببرید.نقطه مورد نظر را به اندازه 90 درجه بچرخانید و بالا ببرید.این کار را با ترسیم یک خط موازی محور بدن در بالای سر انجام دهید.روی آن نقطه تمرکز کنید.ارتعاشات خود را از سر خارج کنید و به آن نقطه ببرید و دباره از ان نقطه به سر برگردانید.اگر نمی توانید در ذهنتان مجسم کنید که این کار را انجام می دهید.به زودی و با تکرار تمرین به راحتی این کار برای شما قابل انجام می گردد.این تمرین شما را برای فرافکنی آماده می کند.

مرحله پنجم:

یاد بگیرید که این حالت ارتعاش را کنترل بکنید.برای این منظور تمام ارتعاشات را از سراسر بدن جمع کنید و در سر متمرکز نمایید.آن گاه این ارتعاشات را به صورت یک موج از سر به سمت پاها ببرید.برای افزایش اثر این تمرین بر روی ارتعاش ها تمرکز گرفته در ذهنتان آن را تقویت کنید.حال یک موج ارتعاش قوی را از سر به سمت پا هدایت کنید و دباره آ را به سر باز گردانید.آنقدر تمرین کنید تا این اماج به راحتی تحت کنترل شما قرار بگیرد.زمانی که شما توانستید این کنترل را بدست آورید برای خروج روح از بدن آماده می باشید.

مرحله ششم:

فرافکنی را با یک جدایی نسبی شروع کنید.کلید این کار کنترل افکار است.ذهنتان را به طور کامل روی برنامه خروج از بدن متمرکز کنید و اجازه ندهید که این فکر از ذهنتان بیرون برود.سرگردانی افکار ممکن است باعث از دست رفتن این حالت کنترل گردد.ارتعاش های شما قوی تر می شود.تجربه خارج شدن از بدن را با جدا کردن یک دست یا یک پا از کالبد اثیری شروع کنید.برای مثال احساس کنید که یک دست از کالبد اثیری شما از کالبد فیزیکی جدا شده و دیوار نزدیک شما رو لمس می کند.دست را از وسط دیوار عبور داده سپس آن را به سمت عقب بکشید و به موقعیت فیزیکی خود برگردانید.همین تمرین را با دست دیگر انجام داده هدف دیگری را لمس کنید.

مرحله هفتم:

در این مرحله می توانید به طور کامل از بدن جدا شوید.برای این کار یکی از روشهای زیر را مورد استفاده قرار دهید.

1-روش اول:

بیرون بالا آمدن از بدن است.برای این منظور مجسم کنید که وجود شما نورانی و روشن می شود.در همین حال ارتعاش های شما قوی تر می گردد.حال فکرکنید که شناور شدن در فضا چقدر زیباست  این فکر را در ذهنتان حفظ کنید و اجازه ندهید که فکر دیگری جایگزین آن شود.در این حالت به شرظ آنکه مراحل قبلی را با دقت پشت سر گذاشته باشید فرافکنی خود به خود اتفاق می افتد.

2-روش دوم:   

چرخیدن و خروج از بدن است.بدین ترتیب که وقتی به حالت ارتعاش رسیدید اراده کنید که در ذهن بدنتان را بچرخانید.درست مانند زمانی که در بستر خوابیده و می چرخید.دقت کنید،چرخش بدن فقط در فکر به صورت تجسم ذهنی انجام می شود و کالبد فیزیکی هیچ گونه چرخش یا حرکتی ندارد.سعی کنید بدنتان را  به صورت ذهنی از بالا بچرخانید،در این حالت کالبد اختری شما واقعا خواهد چرخید و از کالبد فیزیکی جدا خواهد شد.در این لحظه شما خارج از بدن خواهید بود.خود را معلق در بالای کالبد فیزیکیتان ببینید.

شور،هیجان و شعف فراوان تمام وجود شما را فرا می گیرد.بر خود مسلط باشید برای چند دقیقه در این تجربه خوج از بدن باقی بمانید و سپس به نرمی و لطافت به کالبد فیزیکی تان باز گردید.تلقین های پیرامون تاثیرات خوب و مثبت این تجربه موفق به خود بدهید.تلقین های نیر در باره سلامت ،نشاط و شادابی به خود بدهید.در نهایت تلقین هایی در باب تجاب زیبا و موفق آینده که در انتظار شما است بگویید.حال با 3 نفس عمیق از این حالت خارج شده به حالت طبیعی و معمولی باز گردید.چشمان خود را باز کنید خداوند را شکر گفته و به زندگی لبخند بزنید.

برای کسب اطلاعات لازم پیرامون شناخت روح به کتاب متافیزیک و شناخت روح ، تالیف دکتر مطلب برازنده چاپ انتشارات نوین مراجه کنید.

سفر روح ( تکنیک دوم )

در این تکنیک قدرت تجسم بسیار مورد استفاده قرار می گیرد و کمک فراوانی خواهد نمود.تجسم عبارت است از خلق یک پدیده در ذهن که به اعتقاد برخی از متافیزیسین ها به صورت همزمان در عالم ذهن اتفاق می افتد.ذهن بعد از ابعاد ماورائی وجود انسان می باشد.که جایگاه آن در حد وسط کالبد فیزیکی و روح قرار گرفته است.به یاد داشته باشید که ذهن و مغز یکی نمی باشد،مغز بخش کوچک و مهمی از کالبد فیزیکی ما است که درون جمجمه قرار گرفته است.به عبارت دیگر می توان گفت ذهن از چند بخش تشکیل شده که یک بخش آن مغز است.هر چند که مغز و ذهن با یکدیگر در ارتباط می باشند ولی ماهیت آنها تفاوت دارد.مغز ارگان فیزیکی و ذهن یک بعد متافیزیکی می باشد.عالم ذهن یکی از عوالم هفت گانه جهان هستی است که در ارتباط با ذهن تمام انسان ها می باشد.همان طور که کالبد فیزیکی انسان در عالم فیزیکی زندگی می کند و در انطباق با آن می باشد بعد ذهن نیز در عالم ذهن سیر می کند و در انطباق با آن است.تجسم دارای یک نیرو و قدرت فوق العاده است که می تواند اثرات بسیار زیادی داشته باشد.باید تجسم را شناخت و در جهات مثبت و برای تکامل و تعالی علمی و روحی از آن بهره گرفت.برخی از روانشناسان و متافیزیسین ها اعتقاد دارند که وقتی انسان چیزی را در ذهن تجسم کند و بر آن تمرکز بگیرد وآن تصویر ذهنی را حفظ کند آن چیز در عالم فیزیک نیز به وقوع خواهد پیوست.البته برای این منظور حفظ طولانی تصویر ذهنی و یا تکرار آن به دفعات متعدد لازم است.برای مثال هر آنچه را که ما برای خودمان تفکر و تجسم نماییم و بر آن اصرار داشته باشیم در عالم فیزیکی به وقوع می پیوندد.این حالت در مورد دیگران نیز مصداق دارد.بدین معنی که هر آنچه را برای دیگران تجسم کنیم همان خواهد شد.این پدیده به خصوص در والدین دیده می شود که مطالبی را در باره فرزندانشان تجسم می کنند و به طور مرتب تکرار می کنند و بر آن اصرار دارند.در نهایت نیز تجسم والدین در مورد فرزندانشان عملی می گردد.به همین دلیل بزرگان گفته اند شما همان هستید که فکر می کنید.نباید فراموش کرد که تجسم با توهم متفاوت است.توهم یک وادی منفی است که نه تنها مفید نمی باشد بلکه ممکن است تاثیر سوء و منفی نیز داشته باشد.لذا باید از پرداختن به توهم و سیر در آن اجتناب نمود.همچنین پرداختن به تجسم نباید به گونه ای باشد که ما را از فعالیت های روزانه باز دارد.در واقع انسان باید بخش محدود و معینی از وقت روزانه خود را صرف تجسم تصاویر ذهنی مثبت خود و دیگران نماید.و مابقی وقت را با سایر تمور مورد نیاز بپردازد.

برای انجام تکنیک مکان و زمان مناسب را انتخاب کنید به صورت مطلوب روی زمین یا تخت خواب دراز بکشید.آگاهی خود را بر چشم سوم (مرکز پیشانی) متمرکز کنید.جسم و ذهن خود را با شیوه متناسب رها کنید(این مراحل در مباحث قبل به طور کامل شرح دادخ شده است).پس از طی مراحل فوق به خلسه فرو روید.کالبد فیزیکی و حواس پنج گانه را به فراموشی بسپارید.در وجود خود حالت ارتعاش و لرزش را ایجاد کرده آن را کنترل و هدایت کنید.(این مراحل به صورت کامل در تکنیک اول،مرحله اول تا پنجم به صورت مبسوط شرح داده شده است)حال مراحل مقدماتی را با موفقیت پشت سر گذاشته آماده فرافکنی می باشید.در این مرحله در حالی که جسم شماروی تخت یا زمین دراز کشیده،با سقف اتاق فاصله زیادی دارد.مجسم کنید که فاصله مابین (نوک بینی) شما و (سقف اتاق)کم می شود.این تجسم را در ذهن تقویت کنید...فاصله باز هم کم می شود...همچنان باز هم با تمام احساس در این تجسم بمانید...فاصله کمتر می شود....تمرکز خود را بر این موضع حفظ کنید...فاصله بسیار کمتر می شود...احساس می کنید به سقف نزدیک می شوید....به زودی این فاصله از بین خواهد رفت....به زودی نوک بینی سقف را احساس خواهد کرد....شادی و هیجان تمام وجود شما رو خواهد گرفت....شجاع باشید و احساس خود را کنترل منید....به یاد داشته باشید که این کالبد اثیری شماست که از کالبد فیزیکی خارج شده به سقف اتاق نزدیک شده است.

 

منبع: دکتر مطلب فرازنده